grancanaria
Ultra Trail Runner Arjan van Binsbergen
facebook  twitter

Eindigen tussen de wereldtoppers in de Trans Gran Canaria 2016!

13-03-2016

Waar ik aan het eind van 2016 hoopte te zijn, bevind ik me nu al: dichtbij de wereldtop! Door me in de wereldbeker cyclus met de beste Ultratrailers te gaan meten, wilde ik de kloof dichten met de eerste 100 atleten in deze sport. Via een 89e plaats in de TGC sta ik nu op een 99e plek in de UTWT wereldbeker-ranking! Wat een gaaf gevoel!!

De winterstop was lang, ik snakte naar het begin van het wedstrijdseizoen 2016. Dat die start in de zon zou zijn, was mooi meegenomen! Maar het belangrijkste was om te starten in een deelnemersveld dat vele wereldtoppers in zijn gelederen heeft. Derhalve koos ik als rode draad dit seizoen drie wereldbekerwedstrijden uit, te beginnen op het prachtige vakantieeiland Gran Canaria!

Als er ruim vier maanden tussen de laatste wedstrijd van 2015 en de eerste van 2016 zit, wordt de spanning tijdens de winterperiode steeds groter. Train ik op de juiste manier? Ga ik hierdoor vooruit waardoor 2016 nog beter wordt dan 2015? Hoe groot is dan die stap voorwaarts?

Nu, zes dagen na de race, kan ik gelukkig schrijven dat de seizoensstart super is verlopen. Een top-100 uitslag in een wereldbekerwedstrijd (UTWT) met hierdoor ook een top-100 klassering op de wereldranglijst tot gevolg. Wat is dat toch schitterend om, exact twee jaar na m’n eerste wedstrijd, te kunnen zeggen dat ik bij de beste 100 van de wereld sta! Het vergrote alleen maar de vreugde over de goede prestatie tijdens de TGC.

Vanaf de start ging het direct omhoog vanaf zeeniveau naar een eerste top van 1440 meter. Weinig tijd om in een ritme te komen aangezien de klim verschillende stijgingspercentages kent. Net onder de top twee kilometer van boven de 20%!

Daarna volgen klimmen en dalen elkaar snel op, tot zo’n 90 kilometer in de wedstrijd. Daarna is het voornamelijk dalen naar Maspalomas. Tijdens de klimmen kan ik mijn tempo goed vasthouden en blijf constant rond dezelfde plaats in de wedstrijd zitten, zo tussen de 80e en 100e plek. Ik besef me dat dit in een zeer sterk deelnemersveld van 930 lopers een prima positie is.

Onderweg kom ik Luca Papi tegen. Vorig jaar in de Motagn’hard werd ik 7e, hij won deze race. Toen was hij over 106 km 2 uur en 50 minuten sneller. Nu pakt hij uiteindelijk 40 minuten op mij over 125 km. Over vooruitgang tijdens de winter gesproken! Ook mijn gemiddelde snelheid van bijna 6,5 km/uur over dit zware parcours is prima.

Wat ook een opsteker was, is het hoge tempo in de laatste 40 kilometer van de race. Ik kon niet alleen de snelheid vasthouden, maar ook verhogen. Op het technisch moeilijke stuk van de stenenvelden in de kloof die leidt naar Maspalomas, was ik één van de weinige die het hele stuk in de looppas deed. Ondanks de pijn van het zwikken van de voeten. Een goed duurvermogen, maar dus ook een sterk onderstel!

Nu het lichaam laten herstellen en dan opwerken naar de Maxi-Race in Annecy. Hier wil ik me via een plaats bij de beste twee Nederlanders kwalificeren voor het WK trail in Portugal. Drie weken daarna zit alweer de volgende wereldbeker wedstrijd, de Lavaredo Ultra Trail in de Dolomieten. Hard weken dus de komende periode, maar zeker ook de nodige rust pakken. Kijken of er nog een stap voorwaarts inzit!


 




Een Fransman vroeg zich hardop af hoe iemand uit een land dat onder water ligt, zo hard tegen een berg op kan lopen.
facebook  twitter