millau
Ultra Trail Runner Arjan van Binsbergen
facebook  twitter

Trans Gran Canaria 2020

10-03-2020

202-03-08. Eindelijk was het zover. De eerste grote race na de winterstop en de eerste UTWT (wereldbeker) wedstrijd Transgrancanaria van 2020 gelopen. Afstand 128,2km met 7.651 stijgende meters! De afgelopen 3 maanden kenden 4 trainingsperioden in de Eifel, veel ´simpele´ trainingskilometers in de omgeving van Tiel, Utrecht en Rhenen en een week voor de race naar Gran Canaria gekomen om goed te acclimatiseren. Ik voelde me fit, topfit zelfs.

Na een paar kilometer voelde ik dat de benen waren zoals ik gehoopt had, soepel en krachtig. Deze euforie eindigde al kort daarna toen ik languit over een steen heen viel. In het donker niet goed opgelet. Handen kapot, en een gekrenkt zelfvertrouwen. Dat laatste zorgt ervoor dat ik verkrampt ga lopen en op hetzelfde stenen pad ga ik nog een keer onderuit. Ongelooflijk, wat een gepruts.

De kuitspier is overstreched en met kleine pasjes vervolg ik mijn weg. Maar die resterende 118 km tot Maspalomas kun je niet ´een beetje dribbelen´. Andere lopers passeren me, maar daar moet ik nu niet op letten. Rustig aan door, hopen dat de gekwetste spier weer mee gaat draaien.

Na 30-35 km merk ik op dat er weer iets terugkomt van de geoliede loopmachine van de wintermaanden. Met een 118e plaats is er nog niets verloren. Zeker niet als de zon opkomt boven de bergen en het lijf verwarmt. Deze aangename temperatuursdouche geldt niet voor iedereen. Om me heen zie ik lopers die last hebben van de warmte. De warmte van de ochtend, verandert in de hitte van de middag. De temperatuur stijgt, mijn klassering ook. Van 118 naar 105 en dan binnen de top 100 naar 94. Dat doel is gehaald.

Maar ik voel dat er, met zo´n 35 km te gaan, nog wel meer inzit. Er zit een, voor mij, nieuwe lus in het parcours. Technisch lastig stuk en 700 extra hoogtemeters verzwaren de race. Meer lopers zie ik terugzakken in tempo. Ik niet: 85e plek.

Dat volgt het laatste segment over bekend terrein. Nog 1 keer klimmen en dalen, gevolgd door de 8 km stenenvallei van de Barranco. Ik ren nu voluit, ´dans´ over de stenen en haal nog een paar lopers in. In de verte ligt Maspalomas, nog een paar kilometers, de 128 km en 7600 positieve hoogtemeters zijn bijna allemaal onder mijn voeten door. Via een stukje strand en een lusje om de vuurtoren bereik ik de finish!

Met een 71e plek boek ik mijn beste uitslag ooit in een UTWT race! 19 uur en 34 minuten is een prima tijd en ik twijfel of ik meer gloei van trots of van de warmte? Of is het ook een beetje de opluchting in de wetenschap dat het na de valpartijen ook een fiasco had kunnen worden?

Hoe dan ook, het jaar 2020 is heel goed begonnen. Op naar de Lavaredo Trail.....of..... de Dolomieten, komt dat wel goed voor eind juni? Zorgen voor later, nu eerst nog een week vakantie met Veronica op dit prachtige eiland!



schoen  MEEST RECENTE BERICHTEN


Een Fransman vroeg zich hardop af hoe iemand uit een land dat onder water ligt, zo hard tegen een berg op kan lopen.

Een Fransman vroeg zich hardop af hoe iemand uit een land dat onder water ligt, zo hard tegen een berg op kan lopen.
facebook  twitter