lavaredo
Ultra Trail Runner Arjan van Binsbergen
facebook  twitter

Lavaredo Ultra Trail, weer bij de top-100 van de wereld!

27-06-2016

Na de succesvolle kwalificatie voor het WK-Ultra Trail was het weer tijd voor mijn andere doel van 2016, structureel bij de beste 100 ultra traillopers van de wereld horen. Na de Trans Gran Canaria in maart dit jaar, was er afgelopen weekend de 119km lange Lavaredo Ultra Trail in de Italiaanse Dolomieten, meetellend voor de Wereldbeker.

De deelnemerslijst is indrukwekkend met o.a. de huidige wereldkampioen, Sylvain Court, en het complete topteam van The North Face. Als ik vrijdagavond naar de startplaats Cortina d’Ampezzo vertrek, begint het te regenen. Gevolgd door onweer. De bergen die ik in moet worden telkens weer voor enkele seconde verlicht. Zo mooi, maar ook onheilspellend. Met het regenjack aan naar het startvak, waar mijn begeleider Harry me met een paraplu zo lang mogelijk droog probeert te houden.

Het startschot valt om 23.00 uur voor de 1860 lopers en direct blijkt wat racen met de wereldtop inhoudt. Geen afwachtende houding door het slechte weer, maar meteen volle bak. Het tempo is moordend hoog en ik moet oppassen niet te ver naar achteren te komen. Rond de 200e plek begin ik aan de eerste klim van de nacht en ik wil dichter naar die 100e stek toe. De benen voelen heel erg sterk, een geruststellend gevoel.

Het parcours is modderig en de rotsen zijn glibberig, oppassen dus. Als ik rond 07.30u op zaterdagochtend de bevoorrading binnenkom waar Marjan en Harry staan te wachten met pasta, blijk ik op de 118e plaats te liggen. Het moet dus nog beter, en ik baal omdat ik zo hard gelopen heb zonder het gewenste resultaat. Als nevendoelstelling wil ik beste Nederlander worden. Dat gaat dan vooralsnog wel goed, ik heb 10 minuten voorsprong op de tweede landgenoot.

Ondertussen heb ik wel drie lopers van The North Face ingehaald, mooi om te zien dat als deze wereldtoppers dus geen goede dag hebben, ik ze aankan. Het siert ze overigens dat ze de wedstrijd wel uitlopen, liefde voor de sport! Als de nacht en de regen wegtrekken, verandert het karakter van de race. De zon komt erdoor en de temperatuur gaat flink omhoog. Bij een verzorgingspost zie ik drie lopers liggen die verzorgd worden voor hitte problemen. Ik heb hier weinig last van en ik begin plaatsen te winnen!

De laatste 30 kilometer kan ik volle bak door blijven trekken op een paar lastige beklimmingen van 2500 meter hoog. Mijn trainer Johan Verwoert had me op dit deel van het parcours attent gemaakt. Een stuk van de wedstrijd waar je echte het verschil kunt maken. En dat blijkt! Ik kom via de 102e positie aan het begin van de middag de top 100 binnen en de tweede Nederlander ligt op 20 minuten achterstand. Nog één keer volle bak naar beneden, naar de finish.

In de straten van Cortina d’Ampezzo wacht Harry met de Nederlandse vlag, die ik trots meedraag om te benadrukken dat ik de eerste Nederlander ben. Ik loop door een haag van applaus en kinderen geven over de dranghekken de gebruikelijke high fives. Ik zie het scorebord bij de streep en zie dat ik 95e ben geworden. Een prachtige prestatie! Mijn lijf doet zeer, maar ik gloei van trots.


 




Een Fransman vroeg zich hardop af hoe iemand uit een land dat onder water ligt, zo hard tegen een berg op kan lopen.
facebook  twitter